Inmiddels is Barcelona achter de rug en hangen de uitslagen bijna tegen de muur.
Zelf had ik voor de inkorving een bijzonder goed gevoel.
De duiven zagen er goed uit, trainde goed aan huis. Dus het moest goed komen.
Overtuiging was er zelfs dat ik nog eens de geldbeugel open trok om wat te poulen.
Maar na de vele verliezen en problemen op Agen was ik er niet meer gerust in.
Het wachten op zaterdagochtend kon beginnen, zelf om 5u uit bed voor het hok open te zetten en de rest van de duiven te verzorgen.
Helaas dat geld zullen we wellicht kwijt zijn 🙂 ze waren gewoon te laat voor de vroege prijzen.
Waar de eerste duif in het lokaal start aan de 40e Nationaal was het hier wachten, wachten en nog eens wachten.
Tot er om 12u32 eindelijk een duif 2 ererondes maakte en op de klep viel een donkere geschelpte van 2023. Dat konden 2 opties zijn maar ik zag het direct dat “De Schicht” als eerste arriveerde.
Oef het was één van de twee broers die er was en waar ik na Agen absoluut veel schrik voor had om ze kwijt te zijn.
Een half uurtje later volgde “Het Geschelpt 564” een volle zus van “De Schicht” Zij was voor haar 4e deelname mee en weet nu 4/4 te vliegen. De eerste 3 deelnames net niet 1:10 en nu kan ze dus een 1:10 bijvoegen aan haar palmares. Als jaarling was ze op Agen-Narbonne ook beide goed voor 1:10.
Het wachten naar nummer 3 duurde toch wel wat langer dan gehoopt. Het was 14u40 toen ik tegen men vaste letter (men broer) zei dat ik de jongen alvast ging nemen vermits het vanaf 16u30 inkorven was en Limoges later op de dag ook nog moest komen.
Ik had de eerste 3 duiven in de mand gestopt toen ik een schaduw over het gras zag passeren, gevolgd door een kreet van men broer dat er een duif was, een lichtgeschelpte. Daar was geen weg naast, was maar 1 licht geschelpte mee “Victor” de 1e inzet arriveerde als 3e duif op Barcelona om 14u48.
Een grote last viel van men schouders dat ze beide thuis waren. Niet zo vroeg als ik gewoon ben van hen maar na Agen gewoon blij dat ze al thuis zijn. Na de klap op Agen moesten deze kost wat kost thuis komen.
Opnieuw was het even wachten naar de volgende duif en om 16u55 arriveerde de 4e duif. Het was de 811-22 een zoon van “De Vale” x “Bonte Pau”. Vorig jaar was deze klepper men 2e duif, nu mooi 4e thuis en hij kan een mooie 3/3 noteren vanuit Barcelona.
Als 5e arriveerde de 023-24 een tweejarige doffer die van Gino Verheyen afkomstig is en een halfbroer is van zijn 1e nationaal Pau.
Als 6e duif arriveerde om 19u00 de 062-23 hij is ook een zoon van “De Vale” en de moeder is “Ap Turbo Ace” dit is de moeder van “Het Dakzitterke”.
Om 22u15 de hokken afgesloten maar de kleppen nog open laten liggen voor moest er toch nog iets aankomen dan kon men in de ren.
Om 22u25 van het terras naar binnen en plots komt er nog een aankomst van Barcelona door de 061-19 de oude dame was ook terug thuis.
Zij was voor haar 5e deelname mee. Ze mist nationaal wel 2 deelnames maar provinciaal staat ze keurig met een 5/5.
Dan sluit je het hok af met 7/15 thuis en 6/15 wellicht nationaal in de prijzen. Dan begin je niet vroeg (193e nationaal) maar moet je misschien ergens wel tevredene zijn na de slechte Agen dat het ook nog anders kon zijn. Ook op Limoges waar we nog 21 jaarlingen mee hadden staan er 7 duiven provinciaal op en waren gisteren 15/21 duiven thuis en inmiddels ontbreekt hier nog 1 doffer van.
De wekker om 5u00 laten aflopen zoals quasi altijd in het duivenseizoen en het hoofd even buiten steken vanuit de slaapkamer om te kijken of er wat aan de hokken zit. Dit was niet geval en nog 5 minuten wakker worden dacht ik. Om 5u15 keek ik nog eens naar buiten omdat het tijd was om op te staan en zag een duif zitten. Die was er al vroeg bij dacht ik, dus even aangekleed en naar achter want ze maakte niet veel aanstalte om binnen te gaan. Het was de 465-20 “Het Rooike” van Barcelona. Na wat te treuzelen liep ze toch binnen. Er volgde voor 7u ook nog 3 duiven van Limoges dus dat zat ook goed.
Als 9e en momenteel laatste die thuis is arriveerde tussen de jonge duiven van Quievrain de 825 nog. Dit is een volle zus van Het Dakzitterke.
Zij pakte vorig jaar op de valreep ook haar prijsje mee en zal nu in het samenspel nog een prijsje hebben maar verder niet.
Door de verliezen bij de andere duiven krijgt zij mogelijks volgend jaar nog een allerlaatste kans
Een Barcelona met gemengde gevoelens. Nog 2 duiven onderweg die ik zeer graag terug heb 3e en 7e getekende. De overige mogen uiteraard ook nog komen.
Proficiat aan alle winnaars en werken naar Barca 2027.
K.
